Transformations in Human Science

Legislative Criminal Policy of Iran, Turkey, and Malaysia toward Cybercrimes Undermining Family Integrity

Document Type : Original Article

Authors

MArzieh Eyvazi 1
Mahdi Khaghani Esfahani 2
Mansoure Zarean 3
Masumeh Zarei 4

1 PhD student in Women's Studies, Women's Rights in Islam, University of Religions and Denominations, Qom, Iran

2 Assistant Professor of Criminal Law and Criminology, The Institute for Research and Development in Humanities (SAMT), Tehran, Iran

3 Associate Professor, Department of Social Sciences and Development Studies, women Research Center, Alzahra University, Tehran, Iran.

4 Assistant Professor of Psychology of Family Studies, Kowsar University, Bojnourd, Iran

Abstract
Rapid developments in information and communication technologies, alongside new opportunities for communication, have led to the emergence of novel forms of cybercrime that challenge the security of privacy and the fundamental functions of the family institution. The aim of this study is to conduct a comparative analysis of the criminal policies of Iran, Turkey, and Malaysia in preventing and responding to cybercrimes that undermine family integrity, and to assess the deterrent capacity and effectiveness of these policies. The significance of this research lies in the fact that the family, as a central social and cultural institution in Islamic societies, faces digital threats for which purely punitive or control-oriented responses are insufficient.
This study adopts a descriptive–analytical methodology based on documentary analysis of laws, official documents, institutional reports, and authoritative academic sources. The findings indicate that Iran’s criminal policy is predominantly control-oriented and security-driven, with limited institutional and social support for victims of family-related cybercrime. Turkey, through platform-based regulation, rapid judicial intervention, and international cooperation mechanisms, demonstrates greater effectiveness at the stage of early intervention, although it faces challenges related to freedom of expression. Malaysia, by adopting a hybrid and support-oriented approach, integrates criminalization, support institutions, social education, and regional cooperation, thereby offering a more balanced model for protecting the digital family. The overall findings suggest that transitioning from a purely punishment-centered criminal policy to a family-centered and support-oriented approach is a fundamental prerequisite for enhancing deterrence and social trust in addressing family-related cybercrimes.

Keywords

Criminal Policy
Family
Cybercrime
Comparative Law
Victim Protection
منابع
1.      اساسنامه پلیس فتا( 1391)
2.      اعلامیه آسه آن( 2019)
3.      خاقانی اصفهانی، مهدی و مهرداد رایجیان اصلی، (۱۴۰۰)، سیاست جنایی ایران در حمایت از خانواده در آینۀ «سند تحول قضایی» و دستورالعمل نحوه مشارکت و تعامل نهادهای مردمی با قوه قضاییه، دانشگاه سیستان و بلوچستان، مجموعه مقالات نخستین همایش ملی چالش‌ها و راهکارهای تعالی نهاد خانواده در مذاهب اسلامی با محوریت آسیب‌های اجتماعی.
4.      پژوهشگاه فضای مجازی (1399)، سلسله گزارش‌های بررسی وضعیت حکمرانی 11 کشور توسعه یافته و در حال توسعه در فضای مجازی
5.      داودی دهاقانی، ابراهیم، رضایی، نورمحمد، (1401)، پیشگیری از بزه دیدگی زنان در فضای سایبر، تهران: دانشگاه علوم انتظامی امین.
6.      رایجیان اصلی،) ١٣٨٣ (، رهیافتی نو به بنیانهای نظری پیشگیری از جرم، مجله حقوقی دادگستری شماره 48-49.
7.      زندی، محمدرضا، مشتاقی، مریم،(1394)، شنود غیر مجاز (و رویه قضایی جرایم رایانه‌ای)، تهران: انتشارات مجد.
8.      فتح الهی، نوید، رستمی فر، علی، سراجی، مصطفی، (1403) اعمال حاکمیت بر فضای مجازی از منظر مداخلات سلبی در حقوق ایران با تأکید بر مسئله فیلترینگ، نشریه حقوق و مطالعات سیاسی، دوره4 شماره 2.
9.       قنبری باغستانی، عباس، (1398)، حکمرانی فضای مجازی در کشورهای جهان مالزی، پژوهشگاه فضای مجازی، گروه مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
10.  کنوانسیون بوداپست(2001)
11.  کاستلز، مانوئل، (1396)، قدرت ارتباطات، ترجمه: حسین بصیریان جهرمی، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
12.  لطیفی، محمدرضا، (1398)، حکمرانی فضای مجازی در کشورهای جهان ترکیه، تهران: پژوهشگاه فضای مجازی گروه مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
13.  محمدی، حافظ،(1400) مطالعه تطبیقی شاخص‌های حکمرانی سایبری در کشورهای جهان. دومین همایش ملی حکمرانی اسلامی.
14.  معصومی گودرزی، شیما، (1400)، تحلیل بزه‌دیدگی قاچاق زنان و دختران از طریق فضای مجازی، مجله دستاروردهای نوین در مطالعات علوم انسانی، (38) 4
15.  منیری، حمیدرضا، (1397)،تحلیل و بررسی فقهی اجرای فیلترینگ در فضای مجازی، فصلنامه حکومت اسلامی، 84.
16.  میرعربی، علی اصغر، ( 1398)، جرایم سایبری علیه حیثیت معنوی و کیان خانواده در حقوق کیفری ایران، دو فصلنامه علمی مطالعات فقه و حقوق رسانه دانشکده رفاه، (1)1
17.  نجفی ابرندآبادی، علی‌حسین (۱۳۹۳. بزه‌دیده‌شناسی (چاپ سوم). تهران: میزان، صص. ۲۳۱–۲۳۵.
 
1.      Akdeniz, Y. (2008). nternet child pornography and the law: National and international responses. Farnham: Ashgate Publishin.
2.      ASEAN Secretariat. (2021). Regional Plan of Action for the Protection of Children from All Forms of Online Exploitation and Abuse in ASEAN. Jakarta: ASEAN Secretariat.
3.      Castells, M. (2000). The Rise of the Network Society (2nd ed.). Oxford: Blackwell.
4.      Council of Europe. (2014). Budapest Convention: Country Profile – Türkiye. Strasbourg: COE.
5.      Demir, M., & Kaya, A. (2021). Family values and digital interactions in conservative societies: The Turkish case,Journal of Family Studies, 27,(2), 130–138.
6.      Durkheim, É. (1893/2014). The Division of Labor in Society (W. D. Halls, Trans.; First ed., pp. 29–31, 87–90). Free Press. (Original work published 1893)
7.      ECPAT, INTERPOL, & UNICEF. (2022). Disrupting Harm in Malaysia: Evidence on online child sexual exploitation and abuse. Global Partnership to End Violence Against Children.
8.       Efremova, M. A., & Russkevich, E. A. (2025). Criminal-Legal Issues of Countering Crime in the Metaverse: Current State and Prospects of Development. Journal of Digital Technologies and Law, 3(2), 187–202
9.      Hirschi, T. (1969),Causes of Delinquency. Berkeley: University of California Press.
10.    Law No. 5651 on Regulation of Publications in the Internet and Fighting Against Crimes Committed by Means .
11.   Idris, F., & Yusof, M. (2021). Parental mediation and online safety in Malaysian families. Asian Journal of Communication, 31 (1), 72–82.
12.   Karagül, M. (2021). Cybercrime policies and family safety in Turkey,Turkish Journal of Criminology, 4.(1), 55–62.
13.    MEB (Ministry of National Education). (2022), Safe Internet for Family Program Evaluation Report. Ankara: MEB.
14.   Rhodes, R. A. W. (1997). Understanding governance: Policy networks, governance, reflexivity and accountability. Buckingham: Open University Press.
15.   Shaw, C. R., & McKay, H. D. (1942). Juvenile delinquency and urban areas. University of Chicago Press.
16.   UNODC. (2019) ,Country Review Report: Turkey – UNTOC Implementation, Vienna: UNODC
17.   Vatani, A., & Asadi, H. (2016). Criminal policy of the Islamic Republic of Iran in dealing with cyber crimes Pazhuheshnameh-ye Ḥoqūq-e Eslāmī, 17(2), 99–126. https://doi.org/10.30497/law.2016.1959.
18.   Venice Commission. (2016). Opinion on Law No. 5651 on Regulation of Publications on the Internet and Combating Crimes Committed by Means of Such Publication.
19.   UNICEF Malaysia. (2025, November 18). ASEAN unites to build safer digital spaces for every child. UNICEF Retrieved from https://www.unicef.org/malaysia/press-releases/asean-unites-build-safer-digital-spaces every - child.
20.   Walklate, S. (1989). Victimology: The victim and the criminal justice process , London: Unwin Hyman
21.   Wemmers, J.-A. (1996). Victims in the criminal justice system. Amsterdam: Kugler Publications
22.   WePROTECT Global Alliance. (2021),Model National Response to Preventing and Tackling Child Sexual Exploitation and Abusem, London: WGA.
 

Home

Guide for Authors

Submit Manuscript

Reviewers

Contact Us