گفتمان امید در سطوح مختلف سهم گذاری: تحول فردی، تحول علوم انسانی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دکترای مشاوره، گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی (ره)، تهران، ایران

2 استاد تمام، گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علومتربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی)ره(، تهران، ایران

3 دکتری تخصصی مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

4 دکتری تخصصی مشاوره، گروه مشاوره و روانشناسی ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران

چکیده
پژوهش حاضر با هدف مقایسه کیفی عوامل موثر بر گفتمان امید در طیف سهم گذاری انجام شد. این پژوهش با رویکرد کیفی و تحلیل گفتمان انجام گرفت. به‌این‌منظور‌، شانزده‌نفر از زنان دارای فرزند با روش نمونه‌گیری هدفمند و با استفاده از مصاحبۀ عمیق مطالعه شدند. داده‌ها پس از جمع‌آوری و ثبت و کدگذاری، در قالب مقوله‌های اصلی دسته‌بندی شدند و ازطریق فنون کدگذاری روانشناسی گفتمانی تحلیل شدند. براساس نتایج بدست آمده 34 مضمون اصلی و 70 مضمون فرعی در گفتمان امید جامعه هدف شناسایی شد، که تحت شش بعد روایتی، شناختی، عاطفی، رفتاری، ارتباطی و زمانی مورد مقایسه قرار گرفت. بنابر یافته ها هر چه فرد سهم گذارتر باشد بیشتر به مولفه های نگرشی سهم‌گذاری معتقد بوده، و عاملیت بیشتری در مولفه های عملکردی و ارتباطی سهم‌گذاری دارد. در افرادی که سهم گذاری کمتری داشتند روایت‌های تلخ از زندگی، گفتگوی درونی منفی، تجربه تلخ و بازدارنده در بحران ها، ادراک شناختی منفی، تفکر سطحی نگر، نارضایتی از زندگی، وظیفه مندی و تحول گرایی کمتر، و ضعف مهارت های ارتباطی دیده شد.در نتیجه بیشتر یا کمتر سهم‌گذار بودن افراد ابعاد گفتمان امید آنها را دستخوش تغییر کرده بود.

کلیدواژه‌ها