نگاهی مقایسه ای به آموزشِ علوم سیاسی در غرب و ایران

نوع مقاله : علمی تخصصی

نویسنده

دانش آموخته دکتری علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران

چکیده
آموزش، خود، به مثابه‌ی ماده‌ی هر رشته‌ی تحصیلی است که باید همسازیِ مناسبی با صورت آن رشته داشته باشد. آن چه مقاله‌ی حاضر به آن می‌پردازد ماده‌یِ آموزش برای صورتِ علوم سیاسی در غرب و ایران است. همواره انتقادات فراوانی نسبت به آموزش علوم سیاسی در ایران وجود داشته و تاکید شده است که این مواد تناسب درستی با صورت علوم سیاسی در کشور ایران نداشته است. این، خود، ناشی از غیرزمینه‌ای بودن مفاد رشته‌ی علوم سیاسی در ایران است که بیش از هر چیز از واقعیات و ضروریات غرب اخذ شده است. بنابراین، پرسش ما این است که ضروریات آموزشِ علوم سیاسی در ایران و غررب چگونه شکل گرفته و چگونه می‌توان بحران علوم سیاسی در ایران را چاره کرد؟ با این‌همه، از آن جایی که مقایسه یکی از شیوه‌های مناسب در روش-شناسی علوم انسانی-اجتماعی برای فهم بهتر پدیده‌هاست، در صددیم تا با مقایسه‌ای گذرا بین محتوای آموزش در برخی از کشورهای غربی، امریکا، آلمان، انگلستان، و سوئیس، از یکسو و ایران از سوی دیگر بپردازیم. چنین مقایسه‌ای، ضمن آسیب‌شناسی رشته‌ی علوم سیاسی، نشان می‌دهد که در غرب چه نسبتی بین این رشته و ضرورت‌های زمانیِ آن وجود داشته است که در ایران غایب بوده است و باید چاره شود.

کلیدواژه‌ها


ارسطو (۱۳۷۸). فیزیک، ترجمه­ی محمدحسن لطفی، تهران: طرح نو.
طباطبایی، جواد (۱۳۹۸). ملاحظات درباره­ی دانشگاه، تهران: مینوی خرد.
عالم، عبدالرحمن (۱۳۸۷). بنیادهای علم سیاست، تهران: نی.
فدائی مهربان، مهدی (۱۳۹۵). چه باشد آنچه خوانندش سیاست، تهران: فلات.
محمدی­زاد، امین (1398). «فضیلت و آزادی»، سیاست­نامه، سال سوم، پاییز.
Adcock, R(2002), “The Emergence of Political Science as a Discipline: History and the Study of Politics in America 1875-1910”, History of Political Thought Vol. 24, No. 3 2003, pp. 481-508.
Bauer. M and Kogan. M(1997), “Evaluation Systems in the UK and Sweden: Successes and Difficulties”, European Journal of Education, Vol. 32, No. 1997, pp. 129-143.
Becher, T(1981), “Towards a Definition of Disciplinary Cultures”, in Studies in Higher Education, Vol 6, Issue 2, 1981, pp. 109-122.
Chester, N(1986), Economics, Politics and Social Science at Oxford 1900–85, Macmillan.
Freymond, N et al(2007), “The State of Political Science in Switzerland in Teaching and Research”, in H. D. Klingemann(ed), The State of Political Science in Western Europe, Barbara Budrich Publishers, 2007.
Gilson, E(2002), Thomism, the Philosophy of Thomas Aquinas, trans K. Shock and A. Maurer, PIMS.
Kastendiek, H(1987), “Political Development and Political Science in West Germany”, International Political Science Review, Vol. 8, No. 1, 1987, pp. 25-40
Klingemann, H. D(2008), “Capecities: Political Science in Europe”, Western European Politics, Vol. 31, No. 1-2, 2008, 370-396.
Post, G(1964), Studies in Medieval Legal Thought, Princeton University Press.
Sager, F and Pleger, L(2015), “Political Science in Switzerland”, in B. KRAUZ-MOZER et al(Eds), Political Science in Europe at the Beginning of the 21st Century, Jagiellonian University Press.
Schuettemeyer, S(2007), “The Current State of Political Science in Germany”, in H. D. Klingemann(ed), The State of Political Science in Western Europe, Barbara Budrich Publishers, 2007.
Strauss, V(2013), “Why Grade Inflation(even at Harvard) Is a Big Problem”, in Washington Post, 20th of December, 2013.
Vout, M(1990), “Oxford and the Emergence of Political Science in England, 1945-1960” in Wagner P., Wittrock B., Whitley R. (eds) Discourses on Society, Sociology of the Sciences Yearbook, vol 15. Springer, Dordrecht.